Hinderickx &
Winderickx





Reacties4
home
catalogus
de roos
ijzer
nieuw
privé-domein
e-mail

winkeldagboek
   Hommage
   rectificatie
   nov. '03
   dec. '03
   jan. '04
   feb.-mei '04
   utrechtschaak
   de Volkskrant
   Vrij Nederland
   Boekblad
   Het Parool
   Biblion
   Literair Ned.
   De Morgen
   Nederlands Dagblad
   Boekenpost
   Biblion (2)
   Moorsmagazine
   Propria Cures
   Boekenwereld

oude gracht 234

drukwerk
links
gedicht
Nederlandse versieAntiquariaat Hinderickx & Winderickx
Reacties op het Winkeldagboek, februari - mei 2004.

19 februari
Ik lees dagelijks in Winkeldagboek en heb inmiddels het meeste al gelezen: puur genot! Misschien dat je boeken als Archibald en Bruidsbed ooit weer terug in bezit krijgt, mocht ik mijn bibliotheek(je) aan H&W nalaten.
Als verzamelaar gaat het me niet alleen om de inhoud van een boek, maar ook om het uiterlijk. Gelukkig denken jullie daar net zo over: Winkeldagboek is schitterend om te zien, te voelen (ja, zelfs om te ruiken en te horen, kortom, om te ervaren). "Genaaid gebonden in linnen met omslag en leeslint", zoals dat zo mooi heet; waar zie je dat nog tegenwoordig? Het deed me enigszins denken aan De handen van de zeven zusters van Gerrit Noordzij.
Al lezende ontkom ik er eerlijk gezegd niet aan om mezelf te verplaatsen in de verschillende klanten die geobserveerd worden door jullie. Gelukkig verzamel ik geen kook-, kinder-, meccano- of provincieboeken, maar toch heb ik ook wel eens een half uurtje de inventaris bestudeerd en ben toen zonder iets te kopen de winkel uitgelopen. En heb ik geregeld proberen af te dingen. Gelukkig (nou ja, ergens zou ik wel een tikje trots geweest zijn) kom ik er zelf niet in voor; daarvoor kom ik nog niet lang genoeg in de winkel. Eigenlijk pas vanaf p. 262 (van de 267), waar melding gemaakt wordt van de Mulisch-catalogus. Deze catalogus heeft van mij een andere, meer voldane verzamelaar gemaakt: vanaf dat moment "durf" ik bijzondere boeken te kopen, waarvoor een grotere investering vereist is dan een paar tientjes. Zo slaan jullie mijns inziens twee vliegen in één klap: een verheven antiquarendoel om mensen van boeken te laten genieten is bereikt en tegelijkertijd is het goed voor de handel zelf!
- Louis Heij, Mulischverzamelaar te Utrecht

20 februari
[...] Behalve dat ik geen mededirecteur heb om mij kwaad op te maken zijn de situaties zo herkenbaar. Langs de ene kant put ik er troost uit, anderzijds ook veel angst en moedeloosheid. Nu ja, ook in Gent is het februari [...] Maar schelden doe ik ook (er is hier ook weer zo'n idioot die alles al beweert te hebben en hetgeen hij nog niet heeft te duur vindt). N. vindt jullie wat te cynisch, hetgeen ik in alle toonaarden ontken. (De idioot gaat weg zoals hij gekomen is en springt nog wel eens binnen.)
- Patrick Kuppens, directeur van antiquariaat De Blinde Reiziger te Gent

23 februari
Gisteren het winkeldagboek op mijn verjaardag gekregen. Ben er vanavond in begonnen, en hoewel ik nog maar een stuk of 50 bladzijden heb gelezen weet ik nu al dat het wonderen doet voor mijn humeur.
- Tineke Velema, lezeres

4 maart
Kijk kijk, het Winkeldagboek begint al antiquarisch te worden:

Ik kreeg zojuist een leuke aanbieding van een handelaar...
Misschien wat voor jullie?
ENGBERS, Hans / HESSELINK, Rene - Winkeldagboek. Uitg. Fagel, Amsterdam, 2003. Het zeer amusante dagboek van de twee bekende antiquaren/bibliofielen/drukkers. Onmisbaar voor de Büch- en boekenliefhebber. Verscheen in paperback in de handel, hier betreft het één van de luxe exemplaren, in een beperkte oplage verschenen. In blauw linnen gebonden met stofomslag en blauw leeslint. GESIGNEERD DOOR BEIDE AUTEURS en op datum van publicatie GEDATEERD! Bijzonder! Prijs: 35,-
- Louis Heij, Mulischverzamelaar te Utrecht

Trap er niet in, mensen! Het boek is nog altijd bij H&W te verkrijgen voor een prijs van €25! Op verzoek gesigneerd en gedateerd, al kan dat laatste natuurlijk niet gebeuren op de dag van publicatie, want die dag is voorbij, o en voorgoed voorbij. Maar ook het hier aangeboden exemplaar is niet op die dag - 1 november - gesigneerd, immers op de dag van publicatie was alleen de paperback er nog maar.

7 maart
Net jullie boek in één ruk uitgelezen en ervan genoten. Het biedt enige troost maar tegelijkertijd doet het me inzien dat het in Vlaanderen nog erger is; hier nog minder geInteresseerden, nog meer onwetendheid, met de gierigheid valt het hier iets beter mee. Wel ruimer in voorraad zijn de gekken. Met de gekken die niks kopen is het simpel: je kijkt of gooit ze buiten. Met degenen die wel wat geld te besteden hebben is het iets moeilijker: is de hoofdpijn het geld waard of niet? Eén anecdote. Geregeld komt een klein kaal mannetje, altijd in dezelfde kleren, ik noem hem Ufo-man, boeken met landkaarten (hij zoekt mogelijke landingsbanen voor de ruimtemannetjes waarmee hij in contact staat) kopen. Na een uurtje komt hij dezelfde boeken weer verkopen (voor 1/3 van de prijs), hij heeft de kaartjes gekopieerd, de groene mannetjes hebben hem immers verteld dat hij zijn huis zo licht mogelijk moet houden opdat zij hem makkelijk met huis en al mee de ruimte in zouden kunnen meenemen. Voorlopig is dit nog niet gebeurd. Verder ook de man die alle boeken van meneer Anoniem of meneer Anonymous koopt. En zo kan ik doorgaan. In ieder geval ben ik na lezing van jullie boek blij niet alleen te staan (hopelijk vlug een tweede selectie) en al bij al blijft het toch een mooi beroep.
- Peter De Backer, boekhandelaar (Metro) te Gent

10 maart
Ik heb genoten van jullie Dagboek. Kreeg meteen zin om ook een cahier aan te leggen vanuit de bibliotheek!
- R. Rijkse, bibliothecaris te Middelburg

12 maart
Eindelijk, eindelijk ben ik ertoe gekomen om jullie winkeldagboek te lezen. En ik krijg bijna spijt dat ik geen Multatuli Museum-dagboek heb bijgehouden, want jullie kunnen je wellicht het aantal dwazen voorstellen dat in zo'n klein museum langskomt om mij vervolgens toe te vertrouwen dat men zelf ook een soort van Multatuli is, of ook erge dingen heeft meegemaakt, net als hij, of nog erger. Nog even afgezien van de uiterst zeldzame en oude Multatuli-uitgaven die men mij om de haverklap wel wil afstaan voor een vriendenprijs. Ik zie mijn eigen reacties bij jullie terug: als de pet ernaar staat blijf je netjes en maak je ze beleefd duidelijk dat het uiterst zeldzame boek dat ze in de hand hebben meestal in de aanbiedingendoos bij het antiquariaat te vinden is voor een paar centen. Of je serveert ze direct af. Ik heb er ooit eens een bijna letterlijk de deur uitgegooid toen hij me een overduidelijk afgedrukte Multatuli-handtekening voor echt wilde verkopen en me voor bedrieger uit begon te maken toen ik zei dat het niet echt was. En dat terwijl zijn eigen vader het nog wel van de schrijver zelve gekregen had! Klein leed, waarmee men leert leven.
Maar jesses, nu heb ik het al de hele tijd over mezelf, terwijl ik jullie wilde complimenteren met het uiterst hilarisch en soms ook zeer navrant dagboek dat jullie 20 jaar bijhielden en ons als antiquariatenbezoekers nu als spiegel voorhouden. Ik heb er menig maal luidop bij gelachen en dat was me heel wat waard in de afgelopen dagen.
- Jos van Waterschoot, conservator te Amsterdam

2 april
Gisteren kocht ik het Winkeldagboek. Wat heb ik er inmiddels om kunnen lachen. De ontwikkeling naar het einde toe maakte dat ik het - met verdringing van andere urgente zaken - wel in een keer moest uitlezen. Kortom, Compliment!
- Jaap Sijmons, advocaat te Zwolle

20 mei
Ik heb jullie boek bijna uit en ben nu al aan de drank. Dat wordt wat met het vervolg.
- M. van Kampen, Antiquaar in loondienst te Arnhem